De welpen op bijna-winter-avonturentocht
Met de welpen trokken we op 26 november op bijna-winter-avonturentocht. Om te kunnen vertrekken legde de leiding eerst de spoortekens uit in het lokaal. Zo konden we zelf onze tocht een beetje opstellen. De ene groep tekende op de grond de pas geleerde spoortekens, zodat de volgende groep kon volgen en zelfs kon proberen de eerste groep in te halen.
De start was gezet en we kregen op het eindpunt van deze opdracht een brief van Chua en Chundra. Ze vertelden ons dat Shere Khan de snack van Baloo gestolen en verstopt had. Ze hadden ook goed nieuws, want zij wisten de route en gingen die aan ons vertellen.
Aan het kanaal startte onze opdracht om door het bos te wandelen met theelichtjes in de hand. Natuurlijk was het de bedoeling om die brandend te houden. De helft van de kaarsjes bleef aan tot we aan de voetgangesbrug aankwamen. Daar zagen we een zwembandje hangen met een zak aan. Wat zou er toch in de zak zitten? We deden de zak open en zagen een .... ijsblok! Door onze volgende tip ontdekten we dat we die moesten smelten. Als volleerde vuurexperts gebruikten we berkenschors om zo een groot vuur te bouwen. In enkele minuten was de ijsblok gesmolten en zagen we dat er in het midden de hele tijd een sleuteltje had gezeten.
Als bij wonder paste dat sleuteltje perfect op het slot van een van de kistjes die we meegebracht hadden. Onze volgende opdracht was een feit. In het bos vonden we een slingertouw en enkele touwladders. Hier scoorden we punten mee, zodat onze volgende tip een feit was. In het volgende stuk van het bos zochten we linten aan bomen. Met ingewikkelde berekeningen wisten we waar we moesten schuppen om houten platen te vinden. Zo kregen we allemaal bewerkingen die we oplosten om een code te vinden. En rarara, die code maakt het slot van het volgende kistje toch niet open zeker.
Het laatste deel van de zoektocht naar de snack van Baloo was aangevat. Met behulp van een code van allerlei voetafdrukken ontcijferden we al gauw dat de snack hoog in de bomen te vinden was. In een mum van tijd haalden we die naar beneden en konden we van onze beloning genieten. Een lekkere wafel!
In een race tegen de klok haalden we een recordtijd om terug aan het lokaal te geraken, wat ons nog een wafel opleverde. Ook al waren we een ietsiepietsie te laat terug. Om nog eens terug te denken aan deze supertoffe tocht of om te zien wat je gemist hebt, kan je de foto's op de site ook bekijken.
Tot zaterdag!
De welpenleiding.
